Modyfikacja właściwości powłok konwersyjnych w wyniku ewolucji technologii chemicznej…

 autor: dr Lech Kwiatkowski

 

17.10.2017r. o godz. 12.30

sala konferencyjna na I piętrze IMP

Według klasycznej definicji powłoki konwersyjne tworzą się w wyniku reakcji zewnętrznych warstw atomowych metalu z odpowiednio dobranym anionem środowiska/roztworu. Do najpopularniejszych należą powłoki chromianowe, fosforanowe oraz tlenkowe wytwarzane zarówno metodą chemiczną, jak i elektrochemiczną (anodowanie). Obecnie rolę powłok konwersyjnych, zwłaszcza w zakresie przygotowania powierzchni przed malowaniem spełniają również warstwy tworzące się według innych mechanizmów, np. przemiany zol – żel. Na podstawie technologii fosforanowania stali przedstawiono krótki przegląd zmian jakim ulegały technologie powłok konwersyjnych od momentu wprowadzenia ich do praktyki przemysłowej. Do najważniejszych przyczyn przedstawionych zmian zaliczono wprowadzanie automatyzacji procesów produkcyjnych, zwłaszcza w przemyśle samochodowym, wzrost wymagań rynku w zakresie ochrony antykorozyjnej oraz regulacje dotyczące ochrony zdrowia i środowiska. Podano przykłady wyników badań własnych dotyczących modyfikacji opracowywanych technologii powłok konwersyjnych dla powierzchni stopów Al serii 2000, ze szczególnym uwzględnieniem związków organicznych z grupy inhibitorów korozji Cu oraz prostych rozpuszczalników protycznych. W zależności od rodzaju związku organicznego uzyskano znaczącą poprawę odporności korozyjnej stopu Al w wyniku hamowania reakcji katodowej i anodowej lub zmniejszenie różnicy potencjałów w ogniwie stop – wydzielenie bogate w Cu, a dzięki temu zmniejszenie gęstości prądu korozji bimetalicznej. Dobór odpowiednich pod względem ekologicznym substancji organicznych może okazać się pomocne w umiarkowanym ograniczaniu zużycia wody w procesach technologicznych.