IMP liderem konsorcjum w projekcie CuBR III

W dniu 29.05.2017 r. w warszawskim Centrum Konferencyjnym DAGO nastąpiło podpisanie umów pomiędzy Narodowym Centrum Badań i Rozwoju, KGHM Polska Miedź S.A. a Instytutem Mechaniki Precyzyjnej w sprawie realizacji projektu pt.: „Opracowanie kompleksowej technologii aktywnego i pasywnego zabezpieczenia antykorozyjnego instalacji wzbogacania rud metali nieżelaznych”
w ramach przedsięwzięcia o nazwie CuBR III. Umowy w obecności Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego Jarosława Gowina podpisali: Maciej Chorowski – dyrektor NCBiR, Radosław Domagalski-Łabędzki – prezes KGHM PM S.A., Tomasz Babul –
dyrektor IMP. Instytut Mechaniki Precyzyjnej występował jako lider konsorcjum tworzonego wraz z Instytutem Metali Nieżelaznych
z Gliwic, Akademią Górniczo-Hutniczą z Krakowa, a także przedsiębiorstwem Plasma System S.A. z Siemianowic Śląskich.

Celem projektu jest zwiększenie efektywności procesu wzbogacania rudy miedzi poprzez wydłużenie okresu eksploatacji istniejącej
w KGHM PM S.A. instalacji technologicznej. Efekt ten ma być osiągnięty dzięki opracowaniu technologii aktywnego i pasywnego zabezpieczenia przeciwkorozyjnego. W ramach realizacji założonego celu planuje się wykonanie następujących zadań:
– ustalenie podstawowych przyczyn i skutków przedwczesnej degradacji urządzeń i elementów instalacji w Zakładach Wzbogacania Rud w KGHM PM S.A.,
– ustalenie podstaw do selekcji materiałów i powłok,
– opracowanie metod badania materiałów i powłok w warunkach korozji, erozji-korozji i innych łącznych oddziaływań czynnika korozyjnego i mechanicznego,
– wytypowanie potencjalnych materiałów powłokowych oraz technologii pasywnego zabezpieczenia przeciwkorozyjnego,
– selekcja materiałów i rozwiązań technologicznych na podstawie wyników badań laboratoryjnych,
– opracowanie technologii zabezpieczenia dla wytypowanych urządzeń i elementów instalacji ZWR o zróżnicowanym obciążeniu korozyjnym i wykonanie przykładowych zabezpieczeń,
– opracowanie technologii ochrony elektrochemicznej, dobór materiałów pomocniczych i wykonanie demonstracyjnej instalacji ochrony katodowej dla odpowiednio wybranych elementów i urządzeń,
– ustalenie podstawowych reguł doboru materiałów organicznych, metalowych oraz innych nieorganicznych do zastosowań
w warunkach erozji-korozji.

Projekt planowo ma się zakończyć w pierwszej połowie 2020 roku.